Ervaringen van ouders

2017
Wat heerlijk dat er nog jeugdkampen bestaan waar je kind een hele week sportief uitgedaagd wordt. Dat de leiding op een hele leuke studentikoze maar ook professionele manier het roeien kan bijbrengen bij pubers die nog nooit in een boot hebben gezeten.
Ouders van een koter uit week 4

2017
Onze dochter ging voor de 2e keer naar het JRK, vorig jaar heeft ze het zo naar haar zin gehad dat ze dit jaar zeker weer mee wilde.
De sfeer is er heel goed, dat voel je. Ze laten elkaar in hun waarde en zijn lekker de hele dag actief bezig. Onze dochter is zo gek op het roeien dat ze het nu 7x per week doet, een echte wedstrijdroeister is ze geworden. Dankzij het Laga JRK en haar broer, die wedstrijdroeier bij Njord is. Het is gewoon een mooie sport, heel leuk om daar op deze manier kennis mee te maken. Bedankt LAGA voor het organiseren van jullie leuke JRK!!!!
Ouders van een koter uit week 4

2017
Als negenjarige wilde onze zoon ontzettend graag leren roeien, maar hij was nog te jong voor de roeiclub. Toen bleek dat je op die leeftijd al terecht kon bij het JRK, hebben we hem snel opgegeven. Wat onzeker over wat hem te wachten stond leverden we hem een paar maanden later in Naarden af. Toen we hem na een week ophaalden kon hij zijn ogen bijna niet openhouden, maar kon wel roeien en was razend enthousiast. Toen ik voorzichtig informeerde of hij volgend jaar eventueel weer wilde, was de reactie ‘mam, dit is een kamp waar je ELK jaar naar toe gaat’. Nou, dat was dan meteen maar duidelijk, vanaf toen moest in de zomervakantie rekening worden gehouden met het JRK.
Sindsdien leveren we hem ieder jaar met een zeer gerust hart af. Het JRK is een liefdevol studentikoos gebeuren, ik snap heel goed dat hij dat fantastisch vindt. Zijn eerste lustrum heeft hij al gehad, zijn missie is om uiteindelijk zijn 10-jarig JRK-lustrum te vieren.
Liesbeth van den Eerenbeemt

2016
2 jaar geleden kwam het plotseling op. Jaimy (toen 16 jaar) zou niet op vakantie gaan. Totdat zijn broer ineens met een voorstel kwam: “Is het LAGA jeugdroeikamp niet iets voor jou?” Jaimy wilde het wel proberen, al had hij nog nooit geroeid. Op zondag brachten wij hem weg, als moeder vond ik het wel spannend, zou hij het wel leuk vinden? Zou hij daar makkelijk vrienden maken? Bij aankomst moest hij ook nog eens zijn telefoon inleveren, dus even snel met hem bellen en/of smsen zat er ook echt niet in.
Dit jaar ging het anders. Jaimy keek al sinds zijn terugkeer vorige zomer uit naar het kamp dit jaar. Bijna zover kwamen toch alsnog de twijfels, zou het wel zo leuk zijn als vorig jaar? Of vond hij zichzelf toch te oud als 17 jarige?
De ontvangst in Naarden nam al zijn twijfels weg. Er waren vele bekenden, vooral leiding, die Jaimy een erg warm welkom gaven. Aan Jaimy te zien had hij er opeens toch weer erg veel zin in. Ik kon dit jaar met een gerust hart naar huis, uitkijkend naar zijn verhalen van een week weg van huis gezellig onder jongeren en zonder ouders.
Dood moe maar wel vol van (bijna teveel) enthousiaste verhalen kwam hij weer terug van een zeer geslaagde week.
Jolanda Weemaes

 

2016
Alweer een jaar of 7 geleden ging onze dochter Lise (toen 11 jaar) voor het eerst mee op een LAGA jeugdroeikamp nadat ze was ‘geronseld’ bij een jeugdroeiwedstrijd bij Tromp in Hilversum. Sindsdien is ze één jaar niet mee geweest en dat neemt ze ons nog steeds kwalijk.
De eerste keer lieten we haar (met een vriendinnetje) achter in Naarden bij een stel enthousiaste studenten en zeer gevarieerde groep deelnemers. Met een knoop in onze maag verlieten wij het terrein. Volledig onterecht zo bleek later, de eerste vraag die wij bij het ophalen aan het einde van de week kregen was: ‘mag ik volgend jaar weer?’. Een ander jaar maakten wij ons zorgen over het slechte weer en immer neerdalende regen, haar reactie na afloop: ‘slecht weer.., nee, nee echt niet hoor mam niets van gemerkt.’
Uit verhalen van Lise moeten wij opmaken dat het vooral een week is met heel veel plezier, roeien, gekkigheid, onverwachte dingen en kameraadschap. Kortom ze hebben het hartstikke leuk, de leiding verzint de leukste/mafste dingen om alle deelnemers een te gekke week te bezorgen.
Verder is het LAGA jeugdroeikamp voor de wat oudere kinderen een uitstekende manier om alvast kennis te maken met studentikoos gedrag en de hierbij horende geschreven en ongeschreven regels.
Naast de lol wordt er ook serieus omgegaan met de koters. Als je kind, dat allergisch is voor wespen, gestoken wordt, dan gaan ze gewoon met hem/haar naar een dokter of het ziekenhuis. De studenten zijn op een vooraf verstrekt telefoonnummer dag en nacht bereikbaar voor ‘noodgevallen’. Alles is gewoon goed geregeld.
De ouders van Lise

 

2015
Een jaar zonder JRK is een verloren jaar. Zo ervaren onze kinderen dat. Toen
onze oudste als tienjarige na dat eerste kampje thuis kwam, was ze helemaal
verkocht. Zoiets fantastisch had ze nog nooit meegemaakt. Het roeien was
fijn, maar er was duidelijk meer. En dat ontdekten de andere twee ook al
snel. Zodoende wordt onze vakantieagenda al jaren rondom week 1 en 2 ingevuld.
Er wordt intens naar toe geleefd, met hooggespannen verwachtingen, die gelukkig
ieder jaar weer uitkomen… Na afloop wordt zwaar gezucht: wat mis ik het
kamp, om vervolgens weer langzaamaan uit te kijken naar het volgende jaar.
Er is geen enkel kamp dat in de buurt komt… En ze hebben toch heel wat
andere kampen meegemaakt in de afgelopen jaren. Wat maakt het zo bijzonder?
De leiding; allen enthousiaste Lagaaiers die het geweldig vinden om een week
van hun zomervakantie door te brengen met een groep koters. Het plezier spat
ervan af. Maar ook de zorg; de verantwoordelijkheid is groot, en dat beseffen
ze. Ogenschijnlijk mag er heel veel, maar er zijn duidelijke grenzen en waar
nodig wordt er opgevoed. Met name op het sociale vlak krijgen de kinderen
veel mee. En uiteraard leren ze roeien, in een skiff, een twee of een vier.
Met veel geduld en overgave worden ze begeleid op het water. In tegenstelling
tot commerciële kampen is de verhouding instructeurs op het aantal kinderen
groot (vaak 1 op 2), zodat er veel individuele aandacht is. Toen een van
de kinderen de eerste halen in de skiff iets te spannend vond, sprong een
Laga instructrice met kleren en al in het water om het bootje vast te houden
en het kind moed in te spreken. Een week later deed hij behendigheidsproeven
waar de meeste roeiers nog niet van gedroomd hebben…
Maartje Hooning en Jan Dirk Jansen

white gradient